Με βάσει τα οικονομικά, τη γνώση ελληνικής πραγματικότητας, το λαϊκό έρεισμα και την προπονητική αξία, η πιο ενδεδειγμένη λύση για τον πάγκο της ΑΕΚ είναι ο Τιμούρ Κετσπάγια. Ο Γιάννης Ξενάκης παρεμβαίνει και αναλύει τους λόγους

Συμπληρώνοντας την προσωπική μου άποψη και βάζοντας κάτω τα πράγματα (οικονομικά, γνώση ελληνικής πραγματικότητας, λαϊκό έρεισμα, προπονητική αξία) θεωρώ ότι τούτη τη στιγμή η πιο ενδεδειγμένη λύση για την ΑΕΚ είναι ο Τιμούρ Κετσπάγια. Μόνο καλά βρίσκω στη δική του περίπτωση, να αραδιάσω μερικά:
* Τον γουστάρει τρελά ο περισσότερος κόσμος και παίζει ρόλο αυτό. Το ποδόσφαιρο είναι πάνω απ’ όλα και ψυχολογία, είναι σημαντικό πράγμα η “χημεία”. Μήπως έχει ξεχάσει κανένας φίλος της ΑΕΚ το γκολ του Τιμούρ πριν από 16 χρόνια στο Καραϊσκάκη; Τα απίστευτα ματς που έκανε, το σύνθημα “είναι τρελός ο καραφλός”;
* Προπονητικά πέτυχε πολλά και σημαντικά πράγματα στην Ανόρθωση και απέτυχε στον Ολυμπιακό. Γιατί απέτυχε όμως; Πρώτον, γιατί δεν του έφερε παίκτες ο Κόκκαλης. Και δεύτερον, γιατί από την πρώτη στιγμή ήταν “ξένο σώμα” για τον κόσμο του Ολυμπιακού. Κανένας προπονητής στον κόσμο δεν μπορεί να δουλέψει, να πετύχει, να φέρει αποτελέσματα, αν λειτουργεί μέσα σε καθεστώς αμφισβήτησης. Αν γνωρίζει ότι με την πρώτη “γκέλα” έφυγε.

* Το ότι βγήκε και τα είπε χύμα, για την κατάσταση που βίωσε στον Ολυμπιακό (σε αποκαλυπτική συνέντευξη στον Κώστα Κοφινά στα “Νέα”) είναι κάτι που άρεσε στους οπαδούς της ΑΕΚ. Δεν κρύφτηκε, δεν μάσησε τα λόγια του, ακόμα και για τον Κόκκαλη είπε πράγματα.
* Η ΑΕΚ τούτη τη στιγμή πρέπει να αποκτήσει ταυτότητα ως ομάδα. Να γίνει πιο συμπαγής, να μην είναι ξέφραγο αμπέλι πίσω. Ο Κετσπάγια σ’ αυτό το στιλ ακριβώς είναι ο,τι πρέπει. Να οργανώσει ανασταλτικά την ομάδα, να την θωρακίσει και να κυνηγήσει ουσία. Το έχουμε ξαναπεί, τη δεδομένη στιγμή η ΑΕΚ θέλει αποτελέσματα και όχι θέαμα. Θα ‘ρθει κι αυτό, αν κάτσουν τα αποτελέσματα. Επίσης έχω πρόσφατη εικόνα από το παιχνίδι της Γεωργίας στο Καραϊσκάκη. Έβλεπες ομάδα, σύνολο, πειθαρχία, δεν ξεχώριζες άτομα. Και αυτό είναι σφραγίδα Τιμούρ.
* Αν ο Μπάγεβιτς δεν μπορούσε να κάνει καλά μερικά κακομαθημένα παιδιά, αν του είχε ξεφύγει η κατάσταση, στον Κετσπάγια να είστε σίγουροι πως θα κάθονται όλοι σούζα. Ρωτήστε τον Τριποτσέρη όσο έπαιζε στην Ανόρθωση, να σας πει πως μεταμορφωνόταν στα αποδυτήρια ο Κετσπάγια, αν δεν πήγαινε κάτι καλά. Α, ναι ξέχασα και μερικούς παίκτες του Ολυμπιακού. Τον γνώρισαν και από την καλή και από την ανάποδη τον Τιμούρ. Ιδίως όταν άνοιγε το στόμα του.
* Ξέρει απ’ έξω και ανακατωτά την ελληνική πραγματικότητα, τα γήπεδα, το περιβάλλον στο οποίο θα κινηθεί, τα χνώτα των αντιπάλων. Ξέρει τα ελληνικά καλύτερα από τους …μισούς Έλληνες, μπορεί με ξένους να συνεννοηθεί άψογα στα αγγλικά.
* Τέλος, δεν κοστίζει τα “τρελά λεφτά” κι έχει τη σημασία του αυτό, γιατί η σημερινή ΑΕΚ, στην οποία κυνηγάνε με το ντουφέκι το ευρώ και στην οποία ομολογουμένως έχει κάνει άψογη διαχείριση τους τελευταίους μήνες ο Αδαμίδης (με την έννοια ότι δεν έγιναν υπερβολές, σπατάλες, αλλά μονάχα περικοπές), δεν μπορεί να ξαναμπεί σε διαδικασία με κλειστά συμβόλαια και αμοιβές τύπου Φερέρ. Ο Κετσπάγια είναι η κλασσική περίπτωση του value-for-money προπονητή, η σχέση ποιότητας με την τιμή κόστους. Λίγα δίνεις, πολλά μπορείς να πάρεις.
contra.gr
